خدایان احساس 

وقتی ازهنر سخن می گوئیم ، بدون شک میدانیم که پای احساس وعاطفه در میان است .«هنر یعنی بیان احساسات» واین احساسات میتوانند درقالبها و گونه های متفاوت بیان شوند. واین هنرمند است که متناسب با درک درونی ازمحیط اطراف ،رویدادها و برخوردهای اجتماعی با اتکا به ذهن خلاق خود والهامات فرازمینی، دست به خلق یک اثر میزند ؛یک اثرهنری که می تواند شاهکاری باشد برای برانگیختن احساسات دیگران.وگاهاً چنان با مخاطب خود ارتباط برقرارمی کند وبا عواطف اومی آمیزد که به تکه ای جداناپذیرازمجموعه دوست داشتنی های فرد تبدیل می شود.                               

  همیشه در تمامی مشاغل کسانی هستند که بهتراز سایرین به کارخود میپردازند وبه اصطلاح دارای نبوغ در رشته خاصی می باشند . حال اگراین نبوغ در قالب هنر در آید نتیجه آن شاهکارهائی خواهد شد که تا ابد وابدیت باقی خواهند ماند ونسلهای مختلف پی درپی از آن لذت خواهند برد همچون آثار گرانمایه هنرمندانی چون :پیکاسو، بتهوون ،میکل آنژ،حافظ ،مولانا و... که اکنون پس از گذشت سالها وقرنها ازطراوت وجذابیت بی نظیرشان ذره ای کم نشده وکماکان خیل عظیمی از هنر دوستان وهنرمندان را به تفکر وتامل وا می دارند.

 در عصر حاضرمانیز هنرمندانی از این دست کم نیستند. در کشورهنرپرورما طی سالهای گذشته     هنرمندان توانمندی پای درعرصه حضور گذاشتند ودست به خلق آثاری زدند که ازمیان آنان هنرمندان فعال درزمینه موسیقی وشعر به دلیل همه فهم بودن قابل هضم بودن توسط اکثریت مردم نقش پررنگ تری ازخود برجای گذاشتند . شاعرانی چون:نیما ، سهراب ، شاملو ،استاد شهریار، قیصر امین پورو ... وفعالانی در زمینه موسیقی چون : استاد بنان ، مرحوم هایده ، مرتضی محجوبی ، روح الله خالقی ، پرویز یاحقی، فرهنگ شریف ،محمد رضا لطفی، بابک  بیات ، استاد شجریان  ، جلیل شهناز ، فرهنگ شریف ،سعید علیزاده و...را میتوان ازجمله خالقان آثار ماندگار به شماربرد که از خداود برای رفتگان طلب مغفرت وبرای بازماندگان طول عمر با عزت مسألت مینمائیم .